Zgłoś naruszenie...
Wybierz jedną z poniższych opcji.
Ten komentarz dotyczy mnie lub znajomego:
atakuje mnie,
atakuje znajomego.
Komentarz dotyczy czegoś innego:
spam lub oszustwo,
propagowanie nienawiści,
przemoc lub krzywdzące zachowanie,
treść o charakterze erotycznym.
Odpowiedź do konkursu [x]
Uwaga! W odpowiedzi nie podawaj swoich danych osobowych i kontaktowych. Organizator konkursu skontaktuje się z Tobą jeśli zostaniesz zwycięzcą!


od: 
Zadeklaruj zamówienie produktu
[x]
Liczba sztuk:
Po zatwierdzeniu zamówienia zostaniesz przekierowany na stronę płatności.
zamawia: 
 
Panel

offlinestrefaklimatyzacji blog budowlany - wyślij wiadomość - OBSERWUJ | blog ekspercki
45504 odwiedzin | wpisów: 70, komentarzy: 20, artykułów: 44, obserwuje: 9

Sposoby odzyskiwania czynnika chłodniczego

autor: strefaklimatyzacji blog budowlany - wyślij wiadomość ( wpis ) Dodaj wpis do ulubionych »

Europejska norma ISO 11650R, podaje termin odzysku (ang. recovery), jako operację ściągania czynnika chłodniczego m.in. z eksploatowanych, naprawianych lub też złomowanych urządzeń klimatyzacyjnych. Istnieje kilka podstawowych metod przeprowadzenia procesu odzysku czynnika chłodniczego z instalacji bez konieczności zmiany jego stanu skupienia.

Podstawowe metody odzysku czynnika

Odzysk czynnika chłodniczego przeprowadza się zazwyczaj z wykorzystaniem sprężarki instalacji chłodniczej lub stacji odzysku. Można tego dokonać, stosując kilka podstawowych metod.

Po pierwsze - metoda parowa. Jest ona jedną z najpopularniejszych metod odzyskiwania czynnika chłodniczego. Dzięki niej całą operację można przeprowadzić praktycznie z każdej instalacji chłodniczej oraz z wykorzystaniem dowolnej stacji odzysku. Metoda parowa umożliwia odzyskanie czynnika chłodniczego, który jest w minimalnym stopniu zanieczyszczony. Jej wadą jest bez wątpienia bardzo mała wydajność i czasochłonność, głównie ze względu na konieczność odparowania z instalacji całości czynnika chłodniczego.

Po drugie - metoda cieczowo-parowa. Jest ona przeważnie wykorzystywana przy większych systemach posiadających zbiorniki cieczy czynnika z dostępem do instalacji po stronie cieczowej. Metoda cieczowo-parowa polega także na doprowadzeniu czynnika trafiającego do sprężarki w stacji odzysku do postaci parowej. Dokonuje się tego za pomocą wcześniejszego doprowadzenia czynnika chłodniczego do wrzenia. Metoda cieczowo-parowa to bardzo wydajny proces w porównaniu z metodą parową.

Po trzecie - metoda zespolona „push-pull”. Tego rodzaju metoda jest przeważnie stosowana w dużych instalacjach. Zasada działania tej metody polega na przetaczaniu ciekłego czynnika chłodniczego. W stosowaniu metody zespolonej niezbędne jest wykonanie dostępu do instalacji po stronie cieczy oraz pary, a także konieczne jest użycie specjalnych butli dwuzaworowych. Wadą metody zespolonej jest brak możliwości całkowitego usunięcia czynnika chłodniczego z instalacji oraz to, że odzyskany czynnik zawiera w pewnym stopniu zanieczyszczenia pochodzące 

Odpowiednie narzędzia do odzysku czynnika

Ściągnięty w jeden z podstawowych sposobów czynnik chłodniczy należy następnie wtłoczyć do specjalnej do tego przeznaczonej butli. Potrzebny do tego będzie specjalistyczny sprzęt pomocniczy, który pozwala na uzyskanie dostępu do odpowiednich przewodów instalacji. Pomaga również w podłączeniu butli oraz stacji odzysku, a także umożliwia całkowite opróżnienie samej stacji odzysku.



Klimatyzacja w restauracji

autor: strefaklimatyzacji blog budowlany - wyślij wiadomość ( artykuł ) Dodaj wpis do ulubionych »

Okres letni to bez wątpienia czas występowania wysokich temperatur powietrza, które niejednokrotnie przekraczają 30 stopni Celsjusza. W tym czasie zwiększa się również, w związku z piękną i ciepła pogodą, ruch w branży gastronomicznej. W takich warunkach bardzo ważną rolę odgrywa odpowiedni system klimatyzacji w pomieszczeniach gastronomicznych.

Kuchnia bez powietrza

Powietrze w pomieszczeniach zamkniętych zawiera zazwyczaj o wiele więcej szkodliwych cząsteczek kurzu, pyłków roślinnych, wszelkiego rodzaju mikroorganizmów, CO2, itp. niż to, którym oddychamy na zewnątrz. Większość właścicieli lokali gastronomicznych instaluje w swoich pomieszczeniach systemy wentylacji i klimatyzacji, szczególnie w tych salach, w których przebywają klienci. Często zapominają jednak o montażu takiego systemu w pomieszczeniach technicznych, a więc tam, gdzie zazwyczaj pracują kucharze oraz obsługa lokalu. Temperatury panujące na przykład w kuchni restauracyjnej niejednokrotnie dochodzą do granic nawet 35-40 stopni Celsjusza, co stanowczo nie wpływa korzystnie na komfort oraz wydajność pracy pracowników, a wręcz przeciwnie.

Podstawowe czynniki w projektowaniu systemu klimatyzacji

Podczas projektowania systemu klimatyzacji w każdym lokalu gastronomicznym należy wziąć pod uwagę wiele istotnych czynników. Eksperci z branży HVAC podkreślają, że podczas projektowania systemu wentylacji w lokalu gastronomicznym najczęściej uwzględniana jest intensywność zapachów dochodzących z kuchni oraz zmienna liczba osób korzystających z usług lokalu, natomiast w przypadku systemów klimatyzacji najważniejszy jest bilans zysków ciepła. Nie bez znaczenia są również restrykcyjne przepisy sanitarne, a także wykończenie wnętrz oraz budżet przeznaczony za zakup i instalacje całego systemu.

Klimatyzacja to obecnie coraz częściej wykorzystywane rozwiązanie w profesjonalnych kuchniach restauracyjnych i nie tylko. Wybierając system klimatyzacji do pomieszczeń technicznych w punkcie gastronomicznym należy pamiętać o ciężkich warunkach pracy, jakie tam zazwyczaj panują. Taki system powinien posiadać odpowiednią moc chłodniczą, powinien móc sobie radzić z wysoką wilgotnością, oparami tłuszczu, które mogą zatykać systemy filtrujące oraz odpływy skroplin, a także powinien być dostosowany gabarytowo do montażu na zazwyczaj ograniczonej powierzchni instalacyjnej.

Główne wymagania

Najczęściej stawiane wymagania systemom klimatyzacyjnym dedykowanym lokalom gastronomicznym, to m.in.: cicha praca (poniżej 45 dB), duża wydajność systemu oraz podwyższony spręż ze względu na szeroki zasięg strumienia powietrza, efektywny system filtrów umożliwiający skuteczne usuwanie nieprzyjemnych zapachów, szybkie i łatwe sterowanie systemem klimatyzacji, np. za pomocą sterownika naściennego, a także odpowiednie rozprzestrzenianie powietrza, a więc wyznaczenie odpowiedniego strumienia nawiewanego powietrza do konkretnej strefy pracy.

W przypadku lokali gastronomicznych można zastosować szeroką gamę rozwiązań, poczynając od jednostek ściennych czy podstropowych, na jednostkach kanałowych i przypodłogowych kończąc. Wszystko zależy od specyfiki oraz potrzeb danych pomieszczeń.


Pompa ciepła w układzie monoblok

autor: strefaklimatyzacji blog budowlany - wyślij wiadomość ( artykuł ) Dodaj wpis do ulubionych »

Pompa ciepła THERMA V LG, jako pompa ciepła powietrze-woda, to specjalnie zaprojektowane urządzenie dedykowana do nowych oraz modernizowanych obiektów mieszkalnych, w których uwzględniona została zaawansowana technologia grzewcza oraz wysoka energooszczędność. Podstawowym urządzeniem w systemie THERMA V LG jest jednostka zewnętrza, która odpowiada za prawidłową pracę całego układu grzewczego.

Wiele źródeł ciepła

Pompa ciepła THERMA V od LG jest idealnym rozwiązaniem przede wszystkim dla domu mieszkalnego. Pozwala ona na uzyskiwanie energii cieplnej z powietrza zewnętrznego również wtedy, gdy temperatura powietrza zewnętrznego jest minusowa. Pompa ciepła jest w stanie nie tylko ogrzać wszystkie pomieszczenia mieszkalne, ale również pozwala na skuteczne zagospodarowanie ogrzewania podłogowego czy tez dostarczenie ciepłej wody do wielu źródeł w całym obiekcie.

Sercem pompy ciepła THERMA V LG jest jednostka zewnętrzna zarówno w systemie monoblok, jak i split. Bardzo ciekawym rozwiązaniem jest jednostka zewnętrzna monoblok, która pełni jednocześnie funkcję modułu hydraulicznego w całym systemie.

Jak to działa?

Jednostka zewnętrzna THERMA V LG w układzie monoblok czerpie energię cieplną z powietrza, a następnie, za pośrednictwem wymienników ciepła oraz krążącego w nich czynnika chłodniczego, przekazuje ją do obiektu mieszkalnego. Energia cieplna pozyskana w jednostce zewnętrznej przekazywana jest w wyniku konwekcji na wymienniku płytowym wodzie, która gromadzona w zasobniku ciepłej wody użytkowej wspomaga ogrzewanie podłogowe, grzejniki w całym domu oraz dostarcza ciepła wodę do konkretnych pomieszczeń.

Pompa ciepła THERMAV LG posiada funkcję automatycznego sterowania pogodowego, dzięki czemu odpowiednio dostosowuje temperaturę wody do temperatury panującej na zewnątrz. W momencie, gdy temperatura na zewnątrz spada, pompa ciepła LG zwiększa swoją wydajność, utrzymując tym samym temperaturę wewnątrz obiektu na tym samym poziomie. Dzięki inteligentnej technologii kontroli ciśnienia oraz temperatury czynnika chłodniczego możliwe jest szybsze i bardziej precyzyjne reagowanie urządzenia na zmiany obciążenia.

Awaryjne działanie

Pompa ciepła THERMA V nawet, gdy ulegnie niespodziewanej awarii, nadal jest w stanie zapewnić odpowiednie ogrzewanie w obiekcie mieszkalnym do momentu przyjazdu profesjonalnego serwisanta tego typu systemu. W takim przypadku, o ile usterka nie jest bardzo poważna, pompa ciepła przechodzi w tryb działania wymuszonego grzania, natomiast, gdy awarii uległ któryś z głównych elementów odpowiedzialnych za prace całego systemu, wówczas załącza się grzałka elektryczna, która skutecznie podtrzymuje temperaturę powietrza w całym budynku do czasu naprawy układu.

Pompa ciepła od LG w układzie monoblok gwarantuje odpowiednie ciepło we wnętrzach domu, bez względu na warunki pogodowe panujące na zewnątrz obiektu. Takie rozwiązanie sprawdza się doskonale w domach jednorodzinnych, budynkach użytkowych, a także w obiektach użyteczności publicznej oraz wielu innych.


Zmiany w ustawie o F-gazach

autor: strefaklimatyzacji blog budowlany - wyślij wiadomość ( wpis ) Dodaj wpis do ulubionych »

Znowelizowano ustawę F-gazową, która dostosowuje polskie prawo w tym zakresie do przepisów unijnych, a więc Rozporządzenia 517/2014. Zmiany w przepisach dotyczą również obowiązków związanych z prowadzeniem Kart Urządzeń przedkładanych w Centralnym Rejestrze Operatorów. Większość zmian obowiązuje od lutego 2018 roku. Co dokładnie się zmieniło?

Kontrola absolutna

Dotychczasowe przepisy zawarte w ustawie dotyczą przede wszystkim ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do atmosfery za pomocą kontroli ich wykorzystywania oraz ich dystrybucji. Unijna ustawa o F-gazach nałożyła na operatorów urządzeń klimatyzacyjnych, chłodniczych czy też pomp ciepła, które posiadają co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych, czynników fluorowanych gazów cieplarnianych lub systemów zawierających rozpuszczalniki bazujące na F-gazach obowiązek zgłoszenia takich układów w Centralnym Rejestrze Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej. W takim Rejestrze można się znaleźć jedynie po wcześniejszej rejestracji.

Elektroniczna karta

Dane gromadzone w rejestrze mają postać dokumentów elektronicznych, a więc jako Karta Urządzenia lub Karta Systemu Ochrony Przeciwpożarowej. Na mocy przepisów ustawy stworzono Bazę Danych Sprawozdań, do której każdy, kto wykorzystuje F-gazy lub SZWO podczas procesów produkcji, instalacji, serwisowania lub konserwacji systemów klimatyzacji lub różnych układów przeciwpożarowych musi wprowadzić w formie elektronicznej dane odnośnie szeroko pojętego użytkowania tego rodzaju substancji. Te same obowiązki dotyczą również osoby przewożące lub wywożące z terenu Polski F-gazy lub SZWO, a także urządzenia zawierające tego rodzaju substancje.

Nowe definicje

Wraz ze zmianami w ustawie na nowo zdefiniowano produkty lub urządzenia zawierające fluorowane gazy cieplarniane (HFC) lub substancje zubożające warstwę ozonową. Definicja określa produkt lub urządzenie, które nie może funkcjonować bez HFC lub substancji zubożających warstwę ozonową i nie może być stosowane do ich produkcji, przetwarzania, regeneracji lub niszczenia. Zdefiniowano również na nowo aspekt fluorowanych gazów cieplarnianych oraz wprowadzona została nowa definicja pozostałych cieplarnianych gazów fluorowanych.

Zmianom poddano również częstotliwość kontroli szczelności odnośnie limitu napełnienia substancjami fluorowanymi urządzeń, które determinują częstotliwość wykonania tego rodzaju sprawdzenia, i które będą wyrażane w ekwiwalencie CO2. Do czasu wprowadzenia zmian robiono to w oparciu o kilogramy. Definiowano to na zasadzie – tona ekwiwalentu CO2 jako iloczyn masy gazów cieplarnianych w tonach metrycznych oraz ich współczynnik ocieplenia globalnego, w skrócie GWP.

Terminy

Według nowej ustawy, Karta Systemu Ochrony Przeciwpożarowej powinna zostać sporządzona zaraz po nabyciu urządzenia zawierającego w sobie co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych lub nie mniej niż 5 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych. Dotychczasowy termin sporządzenia karty wynosił 10 dni. Obecnie, po zmianach legislacyjnych, okres ten uległ wydłużeniu do 15 dni roboczych. Według nowych zmian, baza danych ma zostać również dostosowana pod kątem legislacji przepisów w przeciągu maksymalnie pół roku od wejścia w życie projektu ustawy.




Statystyki mojabudowa.pl
Liczba blogów:46452
Liczba wpisów:204888
Liczba komentarzy:866209
Liczba zdjęć:755530
Użytkownicy online:389